Morze Bałtyckie jest pełne zanieczyszczeń. Większość zanieczyszczeń to substancje nieorganiczne, a przede wszystkim są nimi związki lub pochodne azotu, fosforu, siarki i węgla. Pochodzą one szczególnie z przemysłu, miast, rolnictwa i ruchu drogowego. Sporo zanieczyszczeń nieorganicznych dociera do Bałtyku przy odprowadzaniu ścieków.  Obciążenie zanieczyszczeniami rolniczymi (azot itp.) dociera do morza głównie przez odprowadzanie wód powierzchniowych do rzek. Udział ruchu drogowego polega na emisjach powietrznych tlenków azotu, dwutlenku siarki, tlenku i dwutlenku węgla. Morze Bałtyckie jest morzem małym, zajmującym 1/1000 części wszechoceanu, o średniej głębokości 55 m. Otoczenie Bałtyku państwami o intensywnej gospodarce rolnej i wysokim stopniu uprzemysłowienia stwarza dla niego wiele zagrożeń. Nad brzegami morza znajduje się 60 dużych aglomeracji miejskich, wiele zakładów przemysłu rafineryjnego i chemicznego, ośrodków rekreacyjno-wypoczynkowych. Bałtyk jako morze śródlądowe jest zlewnią wielkich rzek, wokół których silnie rozwinęła się produkcyjna działalność człowieka, a wymiana jego wód z wodami wszechoceanu jest niewielka. Związki organiczne, zwane również węglowodorami są to względnie duże molekuły złożone głównie z węgla i wodoru. Mogą one także zawierać między innymi atomy azotu, fosforu, siarki i chloru. Skutki zanieczyszczenia Bałtyku można sprowadzić do 2 podstawowych aspektów, które odnoszą się do całego morza: nadmiernego użyźniania wód (eutrofizacja), zatrucia organizmów morskich (intoksykacja) Istnieje również szereg innych problemów np. zły stan sanitarny wielu plaż i kąpielisk morskich, skażenia spowodowane rozwojem przemysłu celulozowo-papierniczego, kwaśne deszcze i inne. Zjawiska te są powodem niekorzystnych zmian w morzu - degradacji środowiska morskiego. Eutrofizacja wód wywołana wzmożonym dopływem związków użyźniających objawia się intensywnym zakwitem planktonu w okresie wegetacyjnym, w wyniku czego następuje obniżenie przezroczystości wody. Następnie obumarły plankton opada na dno i zużywa tlen. Dalszą konsekwencją nadmiernego użyźniania wód jest ogólne obniżenie walorów rekreacyjnych morza, poważne zmiany w biocenozie, w tym również zanik wrażliwych przedstawicieli flory i fauny oraz zmiana składu organizmów żyjących w Bałtyku. Nasze morze trzeba chronić, ponieważ jest to bardzo ważna rzecz dla Polski.