Japoński wcale nie jest taki trudny!
Wstęp
Witajcie! Na H-RP nie gra wcale tak mało graczy, którzy mają aktywne postacie Japończyków. Dziwi mnie to, że te właśnie osoby praktycznie w ogóle nie znają języka ich postaci, ani zwyczajów. Postanowiłem napisać poradnik, a może nawet i kurs Japońskiego no i przy okazji zwyczajów panujących w tym że kraju. Gdyż obie rzeczy się łączą, nie prawda? Jest to część pierwsza, kolejne będą kontynuacją kursu, dla tych, którzy chcą nieco bardziej wgłębić się w język i zwyczaje kraju kwitnącej wiśni. Zapraszam do czytania!
Część pierwsza: Hajimemashite czyli "Miło mi Cię poznać"
Część pierwsza:W tej części poradnika nauczysz się:
- Przedstawić się
- powiedzieć "dzień dobry" i "do widzenia"
- powiedzieć "przepraszam" i "dziękuję"
- przedstawiać osobę trzecią
Znacie może już kilka formuł przywitania się w języku Japońskim? Dużo osób zna do widzenia (sayōnara) a czasem nawet dzień dobry (konnichiwa). Przeczytajcie poniższe słowa.
Zasób słów
ohayō gozaimas(u) dzień dobry (rano)
konnichiwa dzień dobry (podczas dnia)
konbanwa dobry wieczór
oyasumi nasai dobranoc
sayōnara do widzenia - oficjalnie
bai bai do widzenia - (pochodzi z angielskiego bye bye)
ja mata ne! do zobaczenia! (do znajomych)
mata ash(i)ta do jutra
***
hajimemash(i)te miło mi
dōzo yorosh(i)ku miło mi Cię poznać
kochira wa... przedstawiam... (dosłownie: ta osoba to...)
san Pan, Pani, Panna (używa się w przypadku innych osób, a nie siebie)
arigatō dziękuję
dōmo arigatō (gozaimas(u)) dziękuję bardzo
sumimasen przepraszam, proszę wybaczyć
hai tak
iie nie
desu być (jestem, jesteś, jest)
Rozmowa
Yumi Kahama i jej syn Takeshi przyjechali na lotnisko w Tokyo po młodą Europejkę z wymiany zagranicznej. Yumi zauważyła młodą dziewczynę, która stała sama przed wyjściem.
[Słowa pogrubione zostaną wytłumaczone po dialogach]
Yumi Ano... An Ber(u)t(o)ran-san desu ka.
Młoda dziewczyna Iie...
Yumi (Zawstydzona) A! Sumimasen.
Takeshi (Także zawstydzony) Okasan!
Dziewczyna z wymiany - Anna stoi tuż obok i zauważa tabliczkę z jej imieniem.
Anna Sumimasen, Kahama-san desu ka.
Yumi Hai, sō desu!
Anna Hajimemashite, An Berutan desu. Dōzo yoroshiku. (kłania się w geście powitania)
Yumi (również się kłania) Hajimemashite, Kahama Yumi desu. Dōzo yoroshiku.
Yumi przedstawia więc Annie swojego syna.
Yumi Kore wa Takeshi desu. Musuko desu.
Takeshi (kłaniając się) Dōzo yoroshiku.
Anna (kłaniając się) Dōzo yoroshiku.
W drodze powrotnej do domu Kahama, nikt się nie odzywa. Anna jest zmęczona po podróży i zna tylko kilka słów w języku Japońskim.
W pociągu, Takeshi spotyka swojego przyjaciela ze szkoły, Jun'a, chociaż Anna nie rozumie prawie niczego z wymiany słów wykonywanej przez dwóch Japończyków, jest zadowolona, że poznała przynajmniej jedno wyrażenie.
Takeshi Konnichiwa!
Jego przyjaciel Konnichiwa!
Takeshi przedstawia Annę swojemu przyjacielowi.
Takeshi Kochira wa An Berutoran-san desu.
Jego przyjaciel Hajimemashite. Suzuki Jun desu. Dōzo yoroshiku. (kłania się)
Trochę później, gdy docierają do ich przystanku.
Takeshi Ja mata ne!
Jun Mata ashita!
Zasób słów:
ano... termin oznaczający wahanie jak "euh"
ka wskazuje pytanie
okasan matka, mama
sō desu właśnie tak, to prawda
musuko (mój) syn
Japończycy witają się przy pomocy pokłonów. Kłaniają się kiedy się spotykają, uczniowie kłaniają się na początku i na końcu każdej lekcji, sprzedawcy kłaniają Ci się kiedy wchodzisz do sklepu, a nawet robią to, kiedy wchodzisz do windy. Istnieją w Japonii również sygnalizacje świetlne przedstawiające postać kłaniającą się, aby przeprosić za opóźnienia spowodowane przez roboty drogowe. Matki uczą swoje dzieci witać się, naciskając lekko kark, niektóre osoby kłaniają się nawet, kiedy są przy telefonie!
Stopień pokłonu wskazuje na status osoby, której się kłaniamy. Mały ukłon kierowany jest do przyjaciół, za to wyraźniejszy ukłon kierowany jest do osób ważniejszych w hierarchii. Niektóre firmy organizują nawet lekcje dobrych manier, bojąc się, że niektórzy młodzi zapomną o formach grzecznościowych używanych w tym kraju, lub nawet jak dobrze się kłaniać.
Wyjaśnienia
1. An Berutoran-san desu ka Czy jest Pani Anną Bertrand?
Japończycy używają san gdy zwracają się do osób trzecich. Najbliższym tego odpowiednikiem, w języku Polskim, jest: Pan, Pani, Panna. Są jednak ważne różnice.
Dodajemy san na końcu nazwiska bądź imienia. Dorośli używają raczej nazwiska, a nie imiona, chyba, że znają bardzo dobrze tą osobę.
Nie zapomnijcie używać san gdyż jest posunięciem bardzo niegrzecznym używanie wyłącznie nazwiska drugiego Japończyka.
Istnieją jeszcze inne zwroty grzeczniejsze, bądź luźniejsze zwroty od san:
- sama używane jest w listach i sytuacjach formalnych
- kun używane jest do młodych chłopców bądź mężczyzn, którzy dobrze się znają, lecz także między pracownikami a nawet przez kobiety
- chan używane jest między dziećmi bądź przez dorosłych, którzy rozmawiają z dziećmi
- sensei używane jest do nauczycieli, lecz także do lekarzy jak i adwokatów
2. Hajimemashite, Kahama Yumi desu Miło mi, jestem Yumi Kahama
Innym ważnym elementem do zapamiętanie jest to co do san jest to, że używa się go tylko rozmawiając o osobach trzecich, a nigdy o sobie (bądź o członkach rodziny).
Dla przypomnienia, kilka przykładów:
Kiedy to Jun przedstawia się Annie:
Hajimemashite. Suzuki Jun desu. Miło mi, jestem Jun Suzuki.
I kiedy Yumi przedstawia swojego syna:
Kore wa Takeshi desu. Oto Takeshi.
Na pewno zauważyliście w powyższych przykładach, że Japończycy mówią najpierw nazwisko, a potem imię:
Kahama Takeshi Takeshi Kahama
3. Hajimemashite, An Berutoran desu. Dōzo yoroshiku. Miło mi, jestem Anna Betrand. Miło mi Cię poznać.
Gdy spotykamy kogoś po raz pierwszy, używamy tych formuł grzecznościowych: hajimemashite (miło mi) i dōzo yoroshiku (miło mi Cię poznać). Dodajemy desu (jestem) po naszym imieniu. To samo słowo używamy w przypadku ty jesteś, on, ona, ono jest, my jesteśmy, wy jesteście, oni, one są. Ważne jest, aby zapamiętać, że desu znajduje się na końcu zdania.
An Berutoran desu. Jestem Anna Bertrand.
Musuko desu To mój syn.
4. Kahama-san desu ka Czy jest Pani Panią Kahama?
Aby zapytać się o coś, używamy ka na końcu zdania. Można sobie wyobrazić, że ka jest pytajnikiem który się wymawia. Kiedy mamy ka, nie potrzebujemy stawiać pytajnika. Na przykład:
Kahama-san desu ka. Czy jest Pani Panią Kahama?
Tōkyō desu ka. Czy to jest Tokio?
5. Kochira wa An Berutoran-san desu Przedstawiam Pannę Annę Betrand
Aby kogoś przedstawić, używamy kochira wa (przedstawiam...). Na przykład:
Kochira wa An Berutoran-san desu. Przedstawiam Pannę Annę Betrand.
Kochira wa Kahama Takeshi-san desu. Przedstawiam Takeshi Kahama
Kochira wa Suzuki-san desu. Przedstawiam Pana (Panią, Pannę) Suzuki.
Nie możemy jednak używać kochira aby przedstawić członka naszej rodziny. Można w tym przypadku jednak używać kore jak to robi Yumi:
Kore wa Takeshi desu. Przedstawiam (oto) Takeshi
6. Różne rodzaje powitania/pożegnania
Podczas czytania mojego kursu odkryliśmy kilka zwrotów grzecznościowych używanych w różnych sytuacjach przez Japończyków: kiedy to spotyka się ktoś po raz pierwszy, gdy ktoś się z kimś spotyka, bądź kiedy ktoś musi przeprosić, bądź podziękować.
Słowa które używamy by się przywitać zależą od czasu. Konnichiwa jest często przetłumaczalne na dzień dobry, lecz po południu. Kiedy witamy się z kimś rano, używamy ohayō gozaimasu bądź po prostu ohayō jeżeli mamy do czynienia z przyjacielem, bądź członkiem rodziny. Wieczorem, mówimy konbanwa (dobry wieczór.
Istnieje kilka sposobów, aby powiedzieć do wdzenia w języku Japońskim.
Sayōnara tłumaczy się na do widzenia lecz używamy go tradycyjnie do ludzi, których nie zna się zbyt dobrze, bądź osób, których nie widuje się codziennie.
Oyasumi nasai (bądź oyasumi jeżeli zwracamy się do przyjaciela, lub członka rodziny) jest dobrą formułą, kiedy żegnamy się z kimś wieczorem. Można też używać luźniejszego zwrotu ja mata ne (do zobaczenia)
Jeżeli chcemy komuś podziękować, mówimy do niego po prostu arigatō gozaimasu (bardzo dziękuję).
I co? ;> To było takie trudne? Niebawem część druga.
W części drugiej nauczysz się:
- nazw kilku przydatnych przedmiotów i kilka słów pożyczonych
- nazw krajów, języków i narodowości
- zapytać się jak powiedzieć jakieś słowo w na przykład języku Japońskim
- liczyć od 1 do 12
- miesięcy
Chris dla net4game.com
